تەح! لەچەوتیی چەرخی چەپگەڕ! چەندە چەپ سووڕانیە
من دەڵێم وەک ئاشە کۆنە، تۆ بفەرموو وا نییە

ئاش، گەنم هاڕە لە تۆڵەی بابە ئادەم، ئەم کەچی
هەر سەری ئادەم دەهاڕێ و کاری سەرگەردانیە

بوومە لەرزەی خستە عالەم، لەرزی ئەم عەرزەی وڵات
سەیرەلام بۆ هەر کەسی بەرکەوتوە، کوردوستانیە

من زمانم لاڵە لای ئەڵڵا بەڵام جوابم نییە
کەیفی خۆیە چی دەکا، قەستەم بەقورعان وانییە

نەفسی بەد کردارە ناهێڵێ بەشەر ڕاحەت بژی
هەمیەتی قەت پێ مەدەن، بەم کەلبە نانی نانییە

من خودایێکم هەیە تا ئێستەکەش ناسراو نیە
چون ئەگەر ناسرابێ جیسمە، دیارە جسمیش خوا نیە

هەر ئەوین بۆ وەی دەبێ و خاکی وەتەن بمری لەبۆی
مەرتەبەی عاشق بە بەرزی مەرتەبەی سوڵتانییە

ئەو دەمەی دوو دڵ گرێ دەدرێ نیگایان لەیەک
شادمانی و لەززەتی ئەوتۆ لە دونیا دا  نییە!

چت لە بەحسی کات و سات و جێ و مەکانە؟ عاریزین
پاکی عەرزین ئەم هەموو کورتی و درێژی و پانییە

سەر کەوە لەم چاڵە قووتە، عومری چی لەو بەرزیە
پاکی دەبنە لەحزەیێ قەڕن و سەعات و سانییە

ساقیا! سادەی! دەخیلم، تۆم نەبی زۆر بێ کەسم
لەم شەڕ و شۆرە عەزابی مەی پەرەستان، چا نییە

حەقیە ئاسۆ ڕەخنەگر شیعرت بە سوننەت دابنێن
ئێستەکەش قیبلەی دڵت هەر دار و چۆم و کانییە