من نیستم آدم ترسویی
ولی از آدم بودنم میترسم
از دلداده شدن باکم نیست
از مجنون شدنم میترسم

ترسی از شدت عاشق شدن
در ویرانه این دل نیست
ولی از آمدن و رفتن،
و جدا شدنم میترسم

عاشق خندە و تبسم و
دلشاد شدنم هر لحظه
ولی از ریختن اشک و
گریه کردنم میترسم

من از تنهایی و سردی و
تاریکی باکم نیست
اما از روز روشن
بی یار شدنم میترسم

من از مرگ و نیستی
هراسی به سرم نیست
ولی از هر لحظه و
هزار بار مردنم میترسم

من ترس ندارم
که تنها شوم و تنها بمیرم
اما از بی تو بودن و
بی هم بودنم میترسم

من از اینکه تو
دلت خوش باشد خوشحالم
ولی از یک لحظه
پیش تو نبودنم میترسم

من از زندگی و
نفس کشیدن دلشادم
ولی امروز بە بعد
از سردرگم بودنم میترسم