تو ماه منی، من ستاره تو
تو راه منی، من نگارە تو

تو درد دلم، من بهانە تو
تو مرگ قلم، من نشانه تو

اگر که دلت آتشم بزند
جهان به فدای، زبانه تو

به تقدس زلف تو قسم
گیس بلندکن من شانه تو

سفر بروم من ره ناشناس
به پیچ و خم زلف کمانه تو

نه گلایه، نه شکایت نکنم
جان آمد به لبم ز غم جانانه تو

دل تنها که ندارد نه امید و نه نوید
به ابد وفا بدهم به مهر صمیمانه تو