شاعیر: ئاسۆ
کتێب: دیوانی ئاسۆ
سەرناو: باران
سەبارەت: نووسین: کارزان

پاییز! بڵێ بە باران، دایدا بەوێنەی جاران
لەمێژە لێوی عەرزی ویشکە بە یادی باران

دە هەورە گرمە دەی دەی! بنالە هەر وەکوو نەی
تۆ بانگی سینگی ئێمەی، بۆلای خودای هەژاران

چەتری گەڵاش ڕژاوە، ڕێی کۆچە کەوتە بەرمان
جەیشی زاڵم لەسەرمان، پاکی شێواوە شاران

لەژێر ئاڵا خوانوور، تینوو بە چۆڕێ ئاوە
ڕەگباری گوللەباری و شارمان پڕ بوو لە ماران

پاییز! دەگرمە هەورێ، با کانیەکان بتۆقێن
زللەی برووسکە شەققەی بگاتە تەختی تاران

گەڵا! دە مەڕژێ جارێ، هەر سەوز و شین وگەش بە
نەوەک غەمبارتری کەی، شەوگاری لێڕەواران

هەتاوی مانگی ڕەزبەر! شیرین کە ئاوی ڕەزمان
زەمان زەمان ڕەزمە با مەستی کەن سەواران

هاواری ئێمە سووکەو گوێی دەوڵەتان چ قورسە!
تاکوو پیلانی دژبەر لە چوار تەڕەف لەکاران

پاییز! بڵێ بەباران، زۆر ویشکە عەرزی ئێمە
ڕەشتر کە هەوری ئاسۆ، لەدەم کەل و نساران

++++++++++++++++++++++